چهار قاعده
تألیف: شیخ محمد بن عبدالوهاب
«بدان ـ خدا تو را به اطاعت از خود هدایت کند ـ که دین پاک و استوار، یعنی دین ابراهیم، عبارت است از اینکه الله را عبادت کنی و دین را خالصانه و تنها برای او قرار دهی.»
«هرگاه شرک وارد عبادت شود، آن را آلوده و باطل می‌کند؛ همان‌گونه که حدث، یعنی ناپاکیِ حکمیِ کوچک، طهارت را باطل می‌سازد.»
«هنگامی که دانستی شرک، اگر با عبادت آمیخته شود، آن را باطل می‌کند و عمل را از بین می‌برد، و کسی که مرتکب آن شود برای همیشه در آتش خواهد بود، درخواهی یافت که مهم‌ترین چیزی که باید بیاموزی همین مسئله است؛ به این امید که الله تو را از این دام نجات دهد: شریک قرار دادن برای الله.»
چهار قاعده
«مشرکانی که رسول الله ﷺ با آنان جنگید، پذیرفته بودند که الله آفریننده، روزی‌دهنده، زنده‌کننده، میراننده و تدبیرکنندهٔ تمام امور است؛ با این حال، این اعتراف برای ورود آنان به اسلام کافی نبود.»
«آنان می‌گفتند: ما فقط آنان را می‌خوانیم و به آنان روی می‌آوریم، به این امید که ما را به الله نزدیک‌تر کنند و برای ما شفاعت نمایند. در حقیقت، خواستهٔ ما از الله است، نه از آنان؛ اما از الله به‌واسطهٔ شفاعت آنان درخواست می‌کنیم و از طریق آنان می‌خواهیم به او نزدیک شویم.»
«پیامبر ﷺ در میان مردمی ظهور کرد که انواع بسیار متفاوتی از عبادت را انجام می‌دادند. برخی خورشید و ماه را عبادت می‌کردند، برخی فرشتگان را عبادت می‌کردند و برخی دیگر درختان و سنگ‌ها را عبادت می‌کردند.»
«شرک مشرکان زمان ما از شرک مشرکان گذشته بدتر است. مشرکان گذشته در هنگام سختی، عبادت خود را برای الله خالص می‌کردند، اما در هنگام آسایش برای او شریک قرار می‌دادند. ولی مشرکان زمان ما همواره مرتکب شرک می‌شوند؛ چه در آسایش و چه در سختی.»
الله که شکوه و عظمتش والاتر است، داناتر است. درود و سلام بر محمد، خاندان او و یارانش باد.