Четирите начела
Од Шејх Мухамед ибн Абдул-Веххаб
„Знај, Аллах да те упати кон покорноста кон Него, дека чистата и исправна вера — верата на Ибрахим — се состои во тоа да Го обожуваш Аллах, искрено посветувајќи ја целата вера единствено Нему.“
„Кога во обожувањето ќе навлезе ширк, тоа се расипува и се поништува, исто како што малата ритуална нечистотија (хадет) ја поништува состојбата на ритуална чистота.“
„Кога ќе признаеш дека ширкoт, кога ќе се измеша со обожувањето, го поништува и го обезвреднува делото, и дека оној што го сторил ќе остане вечно во Огнот, ќе сфатиш дека ова е најважното нешто што треба да го научиш, со надеж дека Аллах ќе те спаси од оваа замка: припишувањето здруженици на Аллах.“
Четирите начела
„Неверниците против кои се борел Аллаховиот Пратеник ﷺ признавале дека Аллах е Создателот, Давателот на снабдување, Оној Кој дава живот и предизвикува смрт, како и Оној Кој управува со сите работи. Сепак, само ова признание не било доволно за да влезат во исламот.“
„Тие велеле: ‘Ние само им упатуваме дови и им се обраќаме, надевајќи се дека ќе нè приближат до Аллах и дека ќе посредуваат за нас. Всушност, ние го бараме она што ни треба од Аллах, а не од нив, но Му се обраќаме преку нивното посредување и настојуваме да Му се приближиме преку нив.’“
„Пратеникот ﷺ се појавил меѓу луѓе кои практикувале многу различни видови обожување. Некои го обожувале Сонцето и Месечината, некои ги обожувале мелеките (ангелите), а некои обожувале дрвја и камења.“
„Ширкот на многубошците во наше време е полош од ширкот на оние што живееле пред нив. Во тешки моменти, поранешните многубошци искрено Му се обраќале на Аллах, а во моменти на благосостојба Му припишувале здруженици. Многубошците во наше време, пак, прават ширк постојано — и во благосостојба и во тешкотии.“
Аллах, Возвишен нека е Тој, најдобро знае. Нека бидат мирот и
благословот врз Мухаммед, неговото семејство и неговите асхаби.