Kanuni Nne

Imeandikwa na Shaykh Muhammad Ibn Abdul Wahhab

“Jua, Allah akuongoze katika kumtii Yeye, kwamba dini iliyo safi na iliyonyooka—dini ya Ibrahim—ni kumwabudu Allah huku ukiifanya dini kwa ikhlasi na kwa ajili Yake Pekee.”

“Shirk inapoingia katika ibada, huichafua na kuibatilisha, kama vile hadath, yaani hali ya kutokuwa na twahara ndogo, inavyobatilisha twahara.”

“Unapokubali kwamba Shirk inapochanganyika na ibada huibatilisha na kuharibu tendo hilo, na kwamba aliyeifanya atakaa Motoni milele, utaelewa kwamba jambo hili ndilo muhimu zaidi kwako kujifunza, ili kwa matumaini Allah akuokoe na mtego huu: kumshirikisha Allah na wengine katika ibada.”

Kanuni Nne

Kanuni ya Kwanza

“Makafiri ambao Mtume wa Allah ﷺ alipigana nao walikubali kwamba Allah ndiye Muumbaji, Mruzuku, Mtoaji wa uhai, Mwenye kusababisha kifo, na Mwenye kusimamia mambo yote. Hata hivyo, kukubali kwao jambo hili hakukutosha kuwaingiza katika Uislamu.”

Kanuni ya Pili

“Walisema: ‘Sisi tunawaomba tu na kuwaelekea, tukitumaini kwamba watatukurubisha zaidi kwa Allah na watatuombea. Kwa hakika, tunachokitaka ni kutoka kwa Allah, si kutoka kwao, lakini tunamuomba Allah kupitia uombezi wao, na tunatafuta kujikurubisha Kwake kupitia kwao.’”

Kanuni ya Tatu

“Mtume ﷺ alitumwa kwa watu waliokuwa wakifanya aina mbalimbali sana za ibada. Baadhi yao waliabudu jua na mwezi, baadhi waliabudu Malaika, na wengine waliabudu miti na mawe.”

Kanuni ya Nne

“Shirk ya washirikina wa zama zetu ni mbaya zaidi kuliko ile ya watu waliotangulia. Wakati wa shida, washirikina wa zamani walimfanyia Allah ibada kwa ikhlasi, lakini wakati wa raha walimshirikisha. Ama washirikina wa zama zetu, wao hufanya Shirk wakati wote, katika nyakati za raha na pia katika nyakati za shida.”

Allah, Aliyetukuka, ndiye Mjuzi zaidi. Rehema na amani zimshukie Muhammad, ahli zake na Maswahaba wake.